Ο Κ. ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ αποκαλύπτει! «Η Ελλάδα τελειώνει το 2024»…

 

Η Ελλάδα έχει ευλογηθεί από τον Θεό με την ελιά και τα παράγωγά της.

Το λάδι μας είναι, ίσως, το καλύτερο του κόσμου, σίγουρα το καλύτερο της Ευρώπης.

Πέραν τούτου είναι γνωστό πως η ελιά από αρχαιοτάτων ετών έπαιξε τον πλέον σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της χώρας. Ακόμα και στην Κατοχή όσοι είχαν πρόσβαση σε ελιές υπέφεραν πολύ λιγότερο.

Ωστόσο η ελιά μας βρίσκεται σε κίνδυνο και μαζί της οι Έλληνες. Μάλιστα, υπάρχει και χρονικός ορίζοντας. Το 2024.

Πίσω στο 2012, η εταιρεία McKinsey (με χρηματοδότες τον ΣΕΒ και την Εθνική Τράπεζα) προχώρησε σε μελέτη για την ελιά στην Ελλάδα και κατέληξε στο συμπέρασμα πως δύο εταιρείες θα πρέπει να ελέγχουν όλη την παραγωγή της Ελλάδος, μέχρι το 2024.

Όπως έγραφε η μελέτη, αντί των 1.200 ελαιοτριβείων, που λειτουργούν σε όλη τη χώρα, με μέση ετήσια παραγωγή περίπου 500 τόνους το καθένα, θα πρέπει  να δημιουργηθούν μόνο δύο ελαιοτριβεία δυναμικότητος 100.000 -150.000 τόνων το καθένα, που θα απορροφούν όλη την παραγωγή ελαιολάδου.

Μάλιστα, μελετητές αναφέρουν την Κρήτη και την Πελοπόννησο ως δύο προτεινόμενα μέρη εγκατάστασής τους. Ο λόγος απλός. Να επιτευχθούν «οικονομίες κλίμακος» και έτσι να μπορέσουμε να ανταγωνιστούμε με χαμηλές τιμές την Ισπανία.

Αυτό, βέβαια, που δεν αναφέρουν οι μελετητές της McKinsey είναι πως οι Ιταλοί στην Τοσκάνη, με σχεδιασμό ετών και υπομονή, έφτασαν να πωλούν το λάδι τους 7-10 ευρώ το κιλό, ενώ οι Ισπανοί με το απλό παρθένο ελαιόλαδο το πωλούν στο 1,80-2 ευρώ το κιλό.

Τα προβλήματα, εάν εφαρμοστεί κάτι τέτοιο, είναι προφανή. Αφενός μεν ο μικροπαραγωγός θα εξαφανιστεί, ένας παραγωγός που θα μπορούσε με τα κατάλληλα εργαλεία να αναπτύξει την παραγωγή και, γιατί όχι, να γίνει και εξαγωγέας. Η εξαφάνιση αυτή οδηγεί σε ανεργία, μείωση εισφορών και μείωση του φορολογούμενου ποσού. Κοινώς, το κράτος απλά χάνει χρήματα.

Αφετέρου δε, το ολιγοπώλιο που θα δημιουργηθεί θα επηρεάσει τις τιμές στην εγχώρια αγορά, καθώς θα δημιουργηθεί ένα καρτέλ που θα καθορίζει τις τιμές κατά το δοκούν και όχι βάσει της προσφοράς και ζήτησης, του βασικού νόμου της ελεύθερης αγοράς. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, δεν είναι ακραίο το σενάριο στο εξωτερικό να πωλείται το λάδι στα 2 ευρώ και στο εσωτερικό 6, 7 ή και 8 ευρώ ακόμα.

Πώς, όμως, μπορεί να αποφευχθεί αυτό το σενάριο;

Πρέπει να βάλουμε στόχο, στο αναπτυξιακό μας σχέδιο που ήδη εμείς στην Ελληνική Λύση έχουμε, τον τομέα του ελαιολάδου και  μέσα από εκπαίδευση και εκσυγχρονισμό να κάνουμε μέσα στην επόμενη δεκαετία τη χώρα μας την «Τοσκάνη της Ευρώπης».

Το αρμόδιο υπουργείο πρέπει να επιδιώξει άμεσα τη δημιουργία των κατάλληλων χρηματοδοτικών υλικών, ώστε οι ελαιοπαραγωγοί να αναπτύξουν την παραγωγή τους και φυσικά, μέσω της μεταποίησης του προϊόντος, να προσφέρουν στη διεθνή αγορά υψηλού επιπέδου ελαιόλαδο.

Αντί να ανταγωνιστούμε την Ισπανία σε φτηνό λάδι, να ανταγωνιστούμε την Ιταλία με εξαιρετικής ποιότητας και ποσότητας προϊόν. Όλοι γνωρίζουν πως η μεταποίηση δίνει προστιθέμενη αξία στο αγροτικό προϊόν, ενώ παράλληλα δίνονται και κίνητρα για τη δημιουργία αντίστοιχων βιοτεχνιών (γιατί όχι και ελαφρών βιομηχανιών).

Η Ελλάδα έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα, τα οποία δεν εκμεταλλευόμαστε. Με την ελάχιστη προσπάθεια του κράτους, ο ιδιωτικός τομέας θα ακολουθήσει. Είναι ρεαλιστικό και άμεσα εφαρμόσιμο.

Μία λύση, μία Ελληνική Λύση.

 

του Κυριάκου Βελόπουλου

 

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 22/7

loading...
+       ...